يكى اينكه در اين ذكر بگوييم « عدد ما فى علمك » كه كميت آن را لايتناهى كنيم ، چون علم خداوند و معلومات او لايتناهى مىباشد . و ديگرى جمله « كما هو اهله چنانچه خداوند سزاوار آن حمد مىباشد » را اضافه كنيم كه كيفيت حمد را از زندان جهل و خيال و اوهام خود آزاد كنيم . پس معنا چنين مىشود : « من تو را از همه نواقص تبرئه مىكنم ، و حمد براى تو است - ترا به اندازه آنچه كه در علم ازلى تو است و به آن گونه كه سزاوار حمد و سپاس هستى حمد مىكنم ، و معبودى جز تو ( الله ) وجود ندارد و الله بزرگتر از توصيف است » . با اين دو مطلب كه در زبان جارى و در قلب آن را فراموش نكنيم مىشود از دائم الفضل و الإحسان و باسط اليدين بالرحمة ، فقيرانه توقع داشته باشيم كه كميت و كيفيت حمد و تسبيح و تهليل و تكبير ما ، لايتناهى گردد ، و ثواب آن غير محدود ، داده شود . ( رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ) . « 1 » هر چند اين حمد نعمتى است كه باز موجب شكر و حمد است و موجب تسلسل . تنبيه مهم آنچه نوشتم مطلبى بود كه در دوره پيرى در حوزه علميه خاتم النبيين ( ص ) به خاطرم خطور كرد و من گاهى كه حضور قلب دارم آن را مى گويم ، من هرگز تسبيحات اربعه را به اين دو قيد مقيد نمىكنم ، من تشريع را حرام مىدانم من كار خود را بدون نسبت به شرع به عنوان احتياط و احتمال محبوبيت به جا مى آورم و خوانندگان هم مىتوانند آن را به عنوان احتمال محبوبيت انجام دهند ، من به خدا پناه مى برم كه چنين چيزى را از جانب خود مستحب اعلان كنم . منتها براى اقناع خوانندگان به اين دو قيد ( عدد ما فى علمك وكما هو أهله )

--> ( 1 ) - قصص آيه 24 ، دعاى موسى ( ع ) از خداوند ( ج ) .